27946735-ilustracji-wektorowych-z-perkusistą

Poznajemy … – Instrumenty PERKUSYJNE

Instrumenty perkusyjne czyli takie, w które się czymś uderza (pałką, szczotką lub ręką), żeby wydobyć z nich dźwięk (źródłem dźwięku jest drganie całości lub części instrumentu). Różnią się między sobą budową i sposobem grania.

Instrumenty perkusyjne dzielą się na:
– idiofony, czyli instrumenty perkusyjne samobrzmiące – w których źródłem dźwięku jest drganie całego instrumentu, są one niezwykle zróżnicowane – mają rozmaitą budowę, a dźwięk z nich wydobywany jest na wiele różnych sposobów (w tej grupie instrumentów znajdują się m.in. marakasy, talerze, trójkąt). Szczególną grupą idiofonów są instrumenty sztabkowe, czyli instrumenty, w których drewniane lub metalowe sztabki różnej długości ułożone są na wzór klawiatury. Najprostszym tego typu instrumentem są cymbałki (które z pewnością zna każde dziecko). Ich orkiestrowym, bardziej profesjonalnym odpowiednikiem są dzwonki. W grupie instrumentów sztabkowych znajdują się również wibrafon, ksylofon oraz marimba.
– membrabofony, czyli instrumenty perkusyjne membranowe – w których źródłem dźwięku jest drgająca napięta membrana (wykonana ze skóry lub tworzywa sztucznego) naciągnięta na okrągły korpus. Membrafonów jest bardzo dużo – najrozmaitszych kształtów i rozmiarów m.in. należą do tej grupy werbel i kotły.

Filip Hyła - bęben

DZWONKI, instrument ten przypomina mały ksylofon, ale zrobiony jest nie z drewna, lecz ze stalowych sztabek. Gra się na nim za pomocą drewnianych lub plastikowych młoteczków, które dają dźwięki wysokie i o jasnej barwie. Sztabki ułożone są na kształt klawiatury fortepianu, w dwóch rzędach, a każda z nich nastrojona jest w odległości półtonu od kolejnej. Dzwonki wykorzystywane są niemal we wszystkich rodzajach muzyki, od hip hopu do jazzu.

WIBRAFON to większa i bardziej skomplikowana odmiana dzwonków. Skonstruowany jest z metalowych (najczęściej aluminiowych) płytek, ułożonych w dwóch rzędach na metalowym stojaku. Uderza się w nie jedną, dwiema lub czterema (po dwie w każdej ręce) pałeczkami o główkach obciągniętych filcem, gumą lub włóczką. Pod każdą płytką zawieszona jest rura rezonatora (jak w ksylofonie). Przy jej górnym końcu umocowane jest „skrzydełko”, wprowadzane w ruch obrotowy za pomocą małego silniczka elektrycznego. Dzięki temu powstają charakterystyczne, wibrujące dźwięki, od których wzięła się nazwa instrumentu. 

KSYLOFON jest instrumentem zbudowanym ze sztabek wykonanych z twardego drewna o różnej długości. Są one ułożone kolejno na metalowej ramie od najdłuższych do najkrótszych, albo też w dwóch rzędach, na kształt klawiatury fortepianu. Większość ksylofonów posiada jeszcze poniżej każdej sztabki specjalne rezonatory, które wzmacniają głośność dźwięku. Sztabki robi się zwykle z drewna różanego lub palisandrowego. Uderzanie ich za pomocą twardych młoteczków powoduje wydobycie bardzo krótkiego dźwięku o charakterystycznej, łatwej do rozpoznania barwie.
Ksylofon do orkiestry trafił po raz pierwszy w XIX wieku, wcześniej był używany przede wszystkim jako instrument ludowy. Jego nazwa pochodzi z greki i oznacza „dźwięk drzewa”.

Jan Korus - ksylofon

MARIMBA jest to instrument podobny do ksylofonu, posiada jednak szersze i cieńsze niż ksylofon drewniane sztabki oraz niższy rejestr gry.
W przeciwieństwie do ksylofonu brzmienie marimby jest miękkie i bogate w tony harmoniczne. W nowoczesnej marimbie do drewnianych sztabek podłączone są metalowe rezonatory wzmacniające drgania. Gra się na niej pałkami, często trzymając po dwie w każdej ręce, co pozwala wydobyć jednocześnie cztery dźwięki.

WERBEL to mały bęben. Wraz z bębnem wielkim tworzy podstawową część zespołu perkusyjnego.
Ma dwie membrany z zamocowanymi na spodzie kilkoma dodatkowymi strunami, zrobionymi z drutu lub zwierzęcego jelita. Struny te współgrają z membraną i przedłużają jej drgania. Efektem jest powstanie charakterystycznego dźwięku o nieokreślonej wysokości.
Werbel używany jest do trzymania rytmu i wydobywania specjalnych efektów warkoczących. Można na nim grać za pomocą pałeczek, młoteczków lub miotełek.

Uczestnik Dnia Otwartego PSM w Rybniku, Miłosz Kruczek - WERBEL

KOTŁY są najważniejszym elementem w rodzinie orkiestrowych instrumentów perkusyjnych. Pozwalają trzymać rytm, wspierają melodię i harmonię.
To instrument łatwy do rozpoznania, gdyż wygląda jak duże, błyszczące naczynie albo właśnie kociołek. Nazwy instrumentu używa się zwykle w liczbie mnogiej, gdyż kotły w orkiestrze występują najczęściej parami, a czasem jest ich nawet 3 lub 4. Korpus instrumentu zwykle robi się z miedzi lub mosiądzu. Na nim rozpięta jest membrana – błona zrobiona ze skóry bydlęcej lub z plastiku. Kotły są instrumentem strojonym, co oznacza, że mogą grać dźwięki o określonej wysokości. Tę wysokość można jeszcze dodatkowo zmieniać poprzez zmianę napięcia membrany, używając do tego celu specjalnego pedału. W ten sposób na jednym kotle można zagrać spory zakres różnych dźwięków. Robi się to uderzając w membranę filcowymi lub drewnianymi pałeczkami.

KOTŁY

Jeśli świat instrumentów perkusyjnych, pełen przeróżnych dźwięków, barw i melodii właśnie cię zaczarował, koniecznie musisz dołączy do naszej klasy perkusji. Wyślij kwestionariusz już dziś, czekamy na Ciebie!